Aztertutako jokabide problematikoaren funtzioa edo funtzioak izan daitezkeenei buruzko hipotesia behin eginda eta esku hartze plana garatu aurretik – hau da, jokabideari lotutako laguntza plana-, hipotesia idatziz zehaztu behar da, esku hartzearen garapena bideratzeko terminoetan. Hipotesi zehatzek hiru elementu barne hartu behar dituzte:
Ondo egindako hipotesien adibideak:
Jokabide problematikoen ohiko funtzioak eta saiakera komunikatiboak:
Hipotesia egin eta gero, urrats bat gehiago eman behar da jokabidea ulertu ahal izateko: Zer saiatzen da komunikatzen ezintasunen bat duen pertsona jokabide problematikoaren bitartez? Zein da horren azpian dagoen komunikaziozko mezua?. Jarraian, jokabide problematikoen funtzio ohikoenei lotu ohi zaizkien komunikaziozko saiakera posibleak zerrendatu dira.

Gogoratu ebaluazio funtzionala zenbait testuingurutan burutzea beharrezkoa izan daitekeela; izan ere, inguru bakoitzean jokabide problematikoek helburu desberdinak izan ditzakete.
Bestalde, aintzat hartu behar da, jokabideak denborarekin aldatzen direla eta ebaluazio funtzionala etengabeko prozesu bat izan behar dela; beraz, gutxitu edo ia desagertu den jokabide bat berriro agertu dela antzematen denean, hasierako fasera itzuli beharra dago eta informazioa berriro bildu. Ezin da pentsatu jokabide problematikoen funtzioak aldaezinak direnik: berriro agertzen denean, jokabide berak funtzio guztiz desberdina izan dezake, hasiera baten zeukan funtzioarekin alderatuz.
Ebaluazio funtzionalaren emaitzak dira jokabideari lotutako laguntza positiboaren plana zehazten dutenak. Esku hartze luzeenen helburua da ezintasunen bat daukan pertsonak egokiak diren jokabide alternatiboak erabili ditzan jokabide problematikoak zuen funtzio berarekin eta eraginkortasun maila bera eduki dezaten. Esku hartzeko plan bat eratze aldera, multzo honetako jokabideari lotutako laguntza positiboari buruzko gida kontsultatu daiteke.