Pertsona guztiok ditugu geure erritmoak, eta ohikoa da adinekoek erritmo motelagoa izatea, bai erreakzionatzeko denborari dagokionez, bai mugimenduei dagokienez. Funtsezkoa da haien erritmoari jaramon egitea, pertsonak ez dezan azkarregi bizi delako sentipenik izan, beste batzuen erritmoari jarraiki, desoreka horrek segurtasunik eza sortzen baitu. Ildo horretan, ondoko jarraibideak lagungarriak izan daitezke:
- Pertsonak bere ohiko ingurua eta bere bizilekua izan den etxea atzean utzi eta inguru berri batean hasten denean nozitzen duen estresa apaltzeko, funtsezkoa da pertsona ez estutzea egoera berrira egokitzeko aldian. Denbora eman behar zaio bere erritmoaren arabera moldatu eta bere burua kokatu ahal izateko, lekuaz jabetzeko, erreferentziazko guneak eta pertsonak aurkitzeko eta ohitura berrietara ohitzeko; izan ere, lehengo ohiturekin gertatzen zen moduan, berriek segurtasun sentipena indartuko dute finkatzen direnean.
- Egoitzako egonaldi osoan, beharrezkoa da egoiliarraren erritmoa errespetatzea gauzak egiteko, batez ere, eguneroko bizitzako oinarrizko jarduerez denaz bezainbatean, hala nola janztea, garbitzea, komunera joatea eta jatea, unean-unean duen autonomia mailari eusten laguntzeko ez ezik, presaren ziozko estutasuna etengabe senti ez dezan.